ارزش و ترتیب کارت‌ها در حکم

دسته‌ی کارت و خال‌ها

حکم با یک دسته‌ی استاندارد ۵۲ کارتی بازی می‌شود. این دسته چهار خال دارد: دل، خشت، پیک و گشنیز. هر خال سیزده کارت دارد و از این نظر همه‌ی خال‌ها با هم برابرند؛ یعنی هیچ خالی ذاتاً از خال دیگر قوی‌تر نیست، مگر آن‌که در یک دست به‌عنوان «حکم» انتخاب شده باشد. اگر تازه شروع کرده‌ای، پیشنهاد می‌کنیم اول حکم برای مبتدی‌ها را بخوانی.

ترتیب ارزش کارت‌ها از بالا به پایین

در هر خال، کارت‌ها از قوی‌ترین به ضعیف‌ترین این‌طور مرتب می‌شوند: آس، شاه، بی‌بی، سرباز، ده، نُه، هشت، هفت، شش، پنج، چهار، سه و در نهایت دو. پس آس بالاترین کارت هر خال و دو کوچک‌ترین کارت آن است. این ترتیب برای هر چهار خال یکسان است و ستون فقرات کل بازی حکم را می‌سازد؛ اگر آن را حفظ کنی، بخش بزرگی از تصمیم‌گیری‌های بازی برایت آسان می‌شود.

• آس — بالاترین کارت هر خال
• شاه
• بی‌بی
• سرباز
• ده، نُه، هشت، هفت
• شش، پنج، چهار، سه
• دو — کوچک‌ترین کارت هر خال

جایگاه ویژه‌ی حکم

در آغاز هر دست، حاکم یکی از چهار خال را به‌عنوان «حکم» یا خال برنده انتخاب می‌کند. کارت‌های خال حکم، ترتیب ارزش داخلی خودشان را نگه می‌دارند، یعنی آسِ حکم بالاترین کارت حکم است و دویِ حکم کوچک‌ترین آن. اما نکته این‌جاست که حتی کوچک‌ترین کارتِ حکم هم از بالاترین کارتِ خال‌های دیگر قوی‌تر است، به شرطی که در آن دست بازی شده باشد. برای این‌که بفهمی حاکم چطور بهترین خال را انتخاب می‌کند، به راهنمای انتخاب حکم سر بزن.

در هر دست کدام کارت برنده می‌شود

هر دست با «خال شروع‌شده» آغاز می‌شود، یعنی خالِ همان کارتی که اولین بازیکن روی زمین می‌گذارد. قانون این است که اگر از خال شروع‌شده کارت داری، باید از همان خال بازی کنی؛ اگر نداری، می‌توانی حکم بزنی یا یک کارت از خال دیگر بیندازی. برای مشخص شدن برنده دو حالت داریم:

• اگر در آن دست کسی حکم بازی کرده باشد، بالاترین کارتِ حکم برنده است.
• اگر هیچ حکمی بازی نشده باشد، بالاترین کارت از خالِ شروع‌شده برنده است.

نکته‌ی مهمی که مبتدی‌ها گاهی فراموش می‌کنند این است: یک کارت از خالِ نامرتبطِ غیرحکم هرگز نمی‌برد. یعنی اگر خالت نه با خال شروع‌شده یکی است و نه حکم است، آن کارت هرچقدر هم بزرگ باشد در آن دست بی‌اثر است.

یک مثال کلیدی

فرض کن خالِ شروع‌شده دل است و حکمِ این دست پیک است. روی زمین این کارت‌ها بازی شده‌اند: آس دل، سه دل، دو پیک و شاه دل. حالا برنده کیست؟ ممکن است فکر کنی آس دل یا شاه دل که کارت‌های بزرگی هستند برنده‌اند، اما این‌طور نیست. برنده‌ی این دست «دو پیک» است، چون پیک حکم است و حتی یک حکمِ کوچک هم از بالاترین کارتِ غیرحکم بالاتر می‌ایستد. این مثال نشان می‌دهد که در حکم، قدرتِ خالِ حکم از بزرگیِ صرفِ کارت مهم‌تر است.

چرا این ترتیب مهم است

فهمِ درست ارزش کارت‌ها پایه‌ی همه‌ی تصمیم‌های هوشمندانه در حکم است. وقتی بدانی کدام کارت‌ها هنوز بازی نشده‌اند و کدام حکم‌ها باقی مانده‌اند، می‌توانی بهتر تصمیم بگیری چه زمانی حکم بزنی و چه زمانی کارت کوچک بریزی. این دانش با تجربه پخته می‌شود و شانس برد تو را بیشتر می‌کند، هرچند هیچ دانشی برد را تضمین نمی‌کند.

برای گام بعدی می‌توانی سراغ استراتژی بازی حکم و استراتژی بازی تیمی بروی، یا قوانین کامل را در قوانین حکم ببینی. بهترین راه تثبیت این نکته‌ها هم تمرین است؛ همین حالا با بازی رایگان حکم شروع کن.